سنجش عملکرد در دانشگاه‌ها

در خصوص اثر بازار گرایی بر عملکرد مؤسسات آموزش عالی، کاتلر و فوکس[1] (1985) بیش از دو دهه پیش  بر اهمیت بازاریابی راهبُردی در آموزش عالی اشاره نموده­اند. علاوه بر این، حدود یک دهه پیش برنامه ملی کیفیت بالدریج((BNQP[2] سازم آن‌ها و واحدهای آموزش عالی را نیز در بین سازمان‌های مشمول این برنامه وارد نمود. نتیجه این اتفاق “معیارهای آموزشی بالدریج برای ترقی عملکرد” بود که در هفت گروه شامل ارزش­های اصلی و مفاهیم طراحی‌شده بود. این ارزش‌ها و مفاهیم  همان باورها و رفتارهایی می­باشند که در سازمان‌های با عملکرد متعالی یافت می­شوند. اهداف این معیارها کمک به سازم آن‌ها در دستیابی به “بهبود دائمی منافع ارائه‌شده به  دانشجویان و صاحبان سرمایه که به کیفیت آموزش کمک می­کند” و “بهبود کارایی کلی سازمان” و “یادگیری سازمانی و شخصی” هست(BNQP، 2005).

ارزیابی معیارهای آموزشی بالدریج برای ترقی عملکرد نشان می­دهد که همه اجزای بازار گرایی که در ادبیات بازاریابی(جاوورسکی و کهلی، 1993؛ کهلی و جاوورسکی، 1990؛ نارور و اسلاتر، 1990؛ اسلاتر و نارور، 1994آ و1994ب) توضیح داده‌شده است در معیارهای مذکور گنجانده‌شده‌اند. از دید رفتاری، آنچه در این معیارها مورد نیاز است این است که یک سازمان آموزشی باید از نیازهای حال و آینده دانشجویان آگاهی داشته و طبق این نیازها عمل کند، نقاط ضعف و قوت و سطح عملکرد خود نسبت به رقبا را بشناسد، و از هماهنگی تلاش­هایی که سازمان را به سمت ایجاد، ارائه و حفظ تعادل در منافع دانشجو و صاحبان سرمایه  و سطح بالایی از رضایت آن‌ها می­برد، حمایت کند. از لحاظ عملی نیز این معیارها نیاز به یک تلاش سازمانی جهت گردآوری، انتشار و عمل طبق اطلاعات مربوط به نیازها، انتظارات و ترجیحات دانشجویان دارند. واضح است “معیارهای آموزشی بالدریج برای ترقی عملکرد” نشان می­دهد که (چه با طراحی و چه بدون آن)، اعمال و رفتارهایی که بر سطح بالای بازار گرایی دلالت دارند، اجزای مهم معیارها هستند که منجر به عملکرد بی­نقص در آموزش عالی می­شوند. این امر هم راستا با ادبیات بازاریابی است که تحقیقات نظری و تجربی­ای ارائه می­دهد که نشان می­دهد سطوح بالاتر بازار گرایی منجر به توانایی بالاتر سازمان در دستیابی به اهداف می­شود.

مطلب مرتبط :   ویژگی‌ اشخصای که عزت‌نفس پایین دارند

بازار گرایی (درجه اجرای مفهوم بازاریابی) می‌تواند توسط رفتارها و اعمال سازمان منعکس شوند(کهلی و جاوورسکی، 1990؛ نارور و اسلاتر، 1990). طبق “معیارهای آموزشی بالدریج برای ترقی عملکرد” منافع بالقوه برتری رفتار و اعمال سازمان غیرانتفاعی که نشان‌دهنده بازار گرایی بالاست، کمتر از توانایی برای دستیابی به “تعالی عملکرد” نیست.

[1] Kotler and Fox

[2] baldrige national quality program

دسته بندی : علمی