دانلود پایان نامه

بردن ضریب ایمنی جانی دوچرخه سواران،این در حالیست که مسیرهای دوچرخه و مسیرهای مشترک و حتی شانه های خیابان ها و جاده در کشور هلند دارای رنگ بندی علائم و تابلوهای راهنمایی و هشدار دهنده بسیاری هستند.
-عدم وجود رویکرد انسانگرایانه در انجام طراحی های شهری در میان مسولان و برنامه ریزان شهری که فرصت ایجاد فضاهای مناسب تعاملی را برای استفاده از دوچرخه در کنار دیگر وسایل نقلیه به شدت که تضعیف کرده است.
نتایج تحلیل های انجام شده بر روی پرسش نامه ها در فصل 4 نشان داد که بین میزان امکانات زیر ساختی و مسیرهای دوچرخه سواری دو گروه تفاوت معناداری در سطح 95/0 وجود دارد. با مقایسه مقدار میانگین های دو گروه (آمستردام 57/34، اصفهان 04/21) نتیجه می گیریم که میانگین مسیرها و امکانات زیر ساختی دوچرخه سواری آمستردام بیشتر از اصفهان است.پایین بودن سطح نسبی امکانات به لحاظ کمی و کیفی و کمبود ایستگاه های کرایه دوچرخه نبود مسیرهای دوچرخه سواری استاندارد در شهر اصفهان تأثیر نامطلوبی برای میزان تقاضای استفاده از دوچرخه های موجود در ایستگاه های دوچرخه و در کل استفاده شهروندان و گردشگران از دوچرخه دارد.

نتیجه سؤال 5 :
سوال 5 : چالشهای اقتصادی و تاریخی گردشگری با دوچرخه در شهر اصفهان در مقایسه با شهر آمستردام چیست و چه تأثیری بر روی استفاده شهروندان وگردشگران از دوچرخه دارد؟
-گرانی دوچرخه و قطعات جانبی از جمله وسایل ایمنی جهت دوچرخه سواران مانند انواع ضربه گیرها و کلاه ایمنی به علت وارداتی بودن تمامی دوچرخه ها و بالا بودن نرخ ارز در کشور ایران در قاس با هلند.
– نبودکارخانه های تولید دوچرخه داخلی برای پایین آوردن قیمت دوچرخه به علت عدم حمایت داخلی و عدم جلوگیری از ورود دوچرخه های نامرغوب و غیر استاندارد چینی که باعث ورشکستگی تنها کارخانه تولید دوچرخه در ایران گردیدند.
– پایین بودن درآمد سرانه شهروندان ایرانی در قیاس با شهروندان هلندی که مانعی اصلی برای خرید دوچرخه برای اعضای خانواده می گردد و در نهایت فاصله میزان شاخص مالکیت دوچرخه در ایران را با استانداردهای جهانی ناشی می شود.
-شاخص مالکیت پایین تخمینی حدود هر 7 نفر یک دوچرخه در اصفهان نسبت به شاخص 1/1 دوچرخه به ازای هر نفر در آمستردام که دلایل اقتصادی آن را تشدید می کند.
-عدم علاقه سرمایه گذاری صنایع و باشگاه های فولاد سپاهان و ذوب آهن در زمینه دوچرخه سواری در شهر اصفهان،در حالی که اکثر باشگاه های ورزشی هلند دارای تیم دوچرخه سواری هستند.
-عدم برگزاری تورهای بین المللی در سطح منطقه استانی و ملی همانند تورهای بین المللی معتبری چون تور فرانسه یا تور ملی هلند و تور درون شهری آمستردام.
-کم و بی اثر بودن همایش های دوچرخه سواری به علت عدم رعایت استانداردهای لازم این گردهمایی ها در اصفهان به علت اجتناب افراد سرشناس و متمول از شرکت در این برنامه ها.
-عدم پرداخت یارانه یا بن خرید دوچرخه به شهروندان یا کارمندان برای مراجعه با دوچرخه به محل کارشان در صورتی که این موارد تشویقی در کشور هلند جنبه اجباری پیدا کرده اند.
-بودجه محدود فدراسیون دوچرخه سواری و به التبع هیات های استانی در مقایسه با دیگر ورزش های دارای بودجه های زیاد همچون فوتبال،در کشور هلند هم توجه به ورزش فوتبال بیشتر از سایر رشته هاست.
-عدم تمایل سرمایه گذاری سرمایه گذاران داخلی و خارجی در بخش های صنعت گردشگری کشور و به التبع عدم سرمایه گذاری در بخش گردشگری با دوچرخه.
نتایج تحلیل نشان داد که بین تأثیر تاریخچه استفاده از دوچرخه و مسائل اقتصادی دو گروه تفاوت معناداری در سطح 95/0 وجود دارد. با مقایسه مقدار میانگین های دو گروه (آمستردام 55/20، اصفهان 67/16) نتیجه می گیریم که میانگین تاریخچه کاربرد دوچرخه آمستردام بیشتر از اصفهان است.علارغم ارزانتر بودن نسبی ارزش ریالی دوچرخه در قیاس قیمت تمام شده دوچرخه در کشور هلند با واحد پول یورو به علت عدم رغبت و نیاز شهروندان در اصفهان برای خرید دوچرخه به علت مشکلات مالی و درآمد سرانه بسیار پایین تر در کشور ایران بازار خرید و فروش دوچرخه در ایران حتی پس از بالا رفتن قیمت سوخت و خودرو با رشد نسبی مطلوبی همراه نبوده است.وجود سابقه تاریخی استفاده از دوچرخه و معروف بودن اصفهان به عنوان شهر دوچرخه ها و وجود قدیمی ترین مسیر دوچرخه در اصفهان هم به میزان مطلوبی در استفاده شهروندان از دوچرخه تأثیر گذار نبوده است.
نتیجه سؤال6 :
سوال 6 :چالشهای سیاسی و قانون گذاری های حمایتی از گردشگری با دوچرخه در ایران در مقایسه با کشور هلند چیست و چه تأثیراتی بر روی استفاده از دوچرخه دارد؟
-عدم حرکت طبق برنامه برای رسیدن به اهداف تعیین شده در سند توسعه افق 1404 کشور که در آن به رسیدن به سهم 20 درصدی استفاده از دوچرخه در حمل و نقل شهری به صراحتأ اشاره گردیده است .
– ناکارآمدی و در مواردی خلاء برنامه ریزی های بلند مدت و دنباله دار طرح هایی همچون اجرای ایستگاه های دوچرخه در کلان شهرهای ایران به علت مقطعی و ضعف ساختاری و محتوایی سیاست های اتخاذ شده این در حالیست که برنامه ها وسیاست های اجرایی کلان در کشورهایی مثل هلند برای مدت حداقل 20 سال با پیگیری و دقت تا رسیدن به جایگاه مطلوب انجام می شوند.
– خلاء علمی و تخصصی به دلیل عدم ارتباط مستمر و موثر با منابع و مراکز علمی و تحقیقاتی در اتخاذ و اجرای سیاست های مربوط به گردشگری در سطح ملی و استانی در ا
یران.
-عدم پیگیری و اجرای بند به بند جزئیات و کلیات برنامه توسعه افق 1404 که در آن شاخص استفاده دوچرخه در حمل و نقل شهری باید به 20% کل میزان حمل و نقل درون شهری تبدیل شده باشد به علت برنامه ریزی های غلط و عقب افتادن طرح گسترش زیر ساخت های مورد نیاز به علت کمبود بوجه،در حالی که برنامه ملی توسعه زیرساخت های حمل و نقل دوچرخه ای در کشور هلند علارغم هزینه بالا و مشکلات مالی دولت هرگز دچار کم مهری و فراموشی قرار نگرفته است.
-موانع قانونی برای بردن دوچرخه به درون وسایل نقلیه عمومی برای حمل به دیگر نقاط دور و نزدیک در شهر اصفهان در حالی که در آمستردام تمهیداتی اتخاذ گردیده و محلی برای قرار دادن دوچرخه ها در واگن های قطار و مترو حتی اتوبوس ها در ساعت های خاصی که ازدحام جمعیت وجود ندارد تعبیه شده است.
-عدم برخورد با راکبین موتورسیکلت خاطی که وارد مسیرهای دوچرخه ها می شوند از سوی پلیس راهنمایی و رانندگی،این در حالیست که در شهر آمستردام ورود موتورسیکلت و وسایل نقلیه موتوری به مسیرهای مخصوص دوچرخه با جریمه همراه است.
نتایج تحلیل نشان داد که بین قوانین و سیاست های حمایتی دولتی از دوچرخه سواری دو گروه تفاوت معناداری در سطح 95/0 وجود دارد. با مقایسه مقدار میانگین های دو گروه (آمستردام 30/36، اصفهان 02/23) نتیجه می گیریم که چالش های سیاسی و موانع قانونی حمایت از دوچرخه سواران وگردشگری با دوچرخه اصفهان بیشتر از آمستردام است.این خود به وجود خلا های قانونی حمایتی از دوچرخه سواران و عدم توجه دولت به وضع قوانین تشویقی برای تحریک افراد جامعه برای استفاده گسترده تر از دوچرخه در ایران و شهر اصفهان اشاره دارد.در کشور هلند با وضع قانون حق تقدم دوچرخه برای دوچرخه سواران یک پوشش حمایتی در ترددهای شهری ایجاد کرده است که خود عاملی تعیین کننده در این زمینه به حساب می آید.
5-5- تنگناها و مشکلات عمده گردشگری با دوچرخه در اصفهان
با وجود مزیتهای نسبی زیاد دوچرخه سواری،و با وجود آن که شرایط اقلیمی و طبیعی اغلب شهرهای ما از جمله شهر اصفهان برای دوچرخه سواری مناسب است.گسترش دوچرخه سواری در شهرهای ایران امری ساده نیست و به برنامه ریزی جامع و دراز مدت نیاز دارد.محقق بر اساس مجموعه مطالعات انجام شده،اطلاعات جمع آوری شده از پرسش نامه ها ،مصاحبه ها و خرد کارشناسی موانع توسعه گردشگری با دوچرخه را به ترتیب میزان اهمیت در ابعاد زیر طبقه بندی نموده است:
1:چالش های زیر ساختی و امکاناتی با 53/13 واحد تفاوت میانگین(آمستردام 57/34 و اصفهان 27/24):
وجود مقدار بالای تفاوت میان میانگین شاخص های آماری در بین شهر اصفهان و آمستردام نشان از ضعف جدی زیرساخت های موجود در زمینه گردشگری با دوچرخه در شهر اصفهان و نیاز توجه جدی به رفع این کاستی ها را نشان می دهد.
2: چالش های سیاسی وقانونی با 1/11 واحد تفاوت میانگین (آمستردام 30/36 و اصفهان 2/23):
تفاوت فاحش میان میانگین های حاصل از پژوهش در بین دوشهر اصفهان و آمستردام به وضوح نبود قوانین حمایتی و سیاست های اثرگذار در ترغیب و تشویق قشهای مختلف جامعه به استفاده از دوچرخه به عنوان یک وسیله نقلیه ارزان و بدون آلایندگی در کشور ایران را نشان می دهد.
3:چالش های ایمنی دوچرخه سوار و امنیت دوچرخه با 48/7 واحد تفاوت میانگین(آمستردام 17/18و اصفهان69/11)
وجود 48/7 واحد تفاوت نشان دهنده ایمنی پاین دوچرخه سوار و امنیت پایین دوچرخه و احتمال بالای سرقت دوچرخه و لوازم جانبی ان در شهر اصفهان نسبت به شهر آمستردام دارد که تأثیر منفی بر استفاده از دوچرخه و گردشگری با دوچرخه در شهر اصفهان دارد و باید رفع شود.
4: چالشهای فرهنگی و میزان پذیرش دوچرخه با 36/5 واحد تفاوت میانگین(آمستردام63/29واصفهان 27/24)
تفاوت 36/5 میانگین شهر های آمستردام و اصفهان نشان از تأثیر منفی وجود تفاوت های فرهنگی و محدودیت بانوان در استفاده از دوچرخه,نبود فرهنگ ترافیکی صحیح در استفاده از دوچرخه و عدم توجه به حقوق دوچرخه سواران از طرف رانندگان خودروهای در حال تردد در استفاده از دوچرخه در شهر اصفهان دارد.
5: چالش های اقتصادی و تاریخی با 98/3 واحد تفاوت میانگین (آمستردام 55/20 و اصفهان 67/16)

دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید