بهبود نرم افزاری یا ارتقاء سخت افزاری؛ راهکارهای تقویت پلتفرم پوشیدنی اندروید کدامند؟

اگه از جمله طرفداران پوشیدنیای هوشمند و اسمارت واچا هستین یقینا اخباری که در هفته های گذشته دور و بر این گروه از اجناس منتشر شده انگار سرخوردگی و ناراحتی تون رو به بار آورده.

پبل به عنوان یکی از اولین شرکتایی که این دستگاه ها رو وارد بازار کرد، براساس بعضی شایعات قراره به زودی در گروه داراییای فیت بیت قرار بگیره.

هفته گذشته هم موتورولا اعلام کرد فعلا برنامه ای واسه ارائه یه اسمارت واچ جدید نداره و حتی مدعی شد دستگاه های پوشیدنی، اونطور که باید واسه کاربران جاذبه ندارن. ال جی و هوآوی هم قبلا اعلام کرده بودن امسال محصول تازه ای رو واسه پلتفرم پوشیدنی اندروید ارائه نمی دن و برنامه هاشون واسه بازار این گروه از گجتا در سال آینده نامعلومه.

اما بخش باحال و عجیب ماجرا اینجاس که الان بازار پوشیدنیای اندرویدی در محاصره کامل قدیمیای بازار ساعت از جمله فاسیل و مایکل کورسه. تازگیا هم محصولی به نام Polar M600 به وسیله یکی از شرکتای فعال در این میدون معرفی شد که در اصل ترکیبی از اسمارت واچ و دنبال کننده تناسب اندامه.

البته وجود رقابت در مورد تکنولوژی خیلی خوبه و شرکتای فعال در این میدون رو به بهتر شدن محصولاتشون مجبور می کنه، پس نبود علاقمندی تولیدکنندگان موبایل در ارائه اجناس براساس پلتفرم پوشیدنی اندروید شک نداشته باشین می تونه دردسرساز شه.

همه این مسائل اما طوری به گوگل برمی گردن چراکه بر خلاف نبود علاقمندی شرکتا در تولید پوشیدنیای هوشمند براساس این پلتفرم، شرکت مورد بحث بازم به پیشرفت اون واسه ساعتای هوشمند ادامه میده.

حال واسه اینکه گوگل رو کمی به جنب و جوش در این بخش مجبور کنیم باید اضافه کنیم که در سه ماهه سوم سال ۲۰۱۶ میلادی صادرات اسمارت واچ به اقصی نقاط دنیا کاهشی قابل توجه رو پیدا کرد و با استناد به نظر کارشناسان این بخش، بازار ساعتای هوشمند در برهه الان شرایط خوبی نداره.

روشنه که شرایط الان هم نباید همینجوری بمونه. سوالی اینجا مطرح می شه: گوگل واسه افزایش علاقمندی مشتریان و تولید کنندگان به بازار اسمارت واچ چه کارایی رو می تونه بکنه؟ در ادامه سه راه حل پیش رو واسه این شرکت رو با شما در میان می ذاریم.

۱- خودش یه ساعت هوشمند پیشرفته اندرویدی ارائه دهد

این شاید عادی ترین راهی باشه که گوگل می تونه واسه نمایش قابلیتای پلتفرم پوشیدنی خود استفاده کنه. شک نداشته باشین رونمایی امسال پیکسل و پیکسل اکس اس نشون داد که این شرکت توانایی ساخت اسمارت فونایی همسطح با اجناس موجود در بازار یا حتی بهتر از اونا رو داره و همزمان هم این شرکت الهام بخش تولیدکنندگان دیگه شد تا نوآوری رو در نسل آینده تلفنای هوشمند خود از یاد نبرن (بررسی موبایل پیکسل رو در سایت ما بخونین).

با در نظر داشتن همین موضوع، گوگل می تونه اسمارت واچ اندرویدی خودشو پیشرفت داده و بسازه؛ محصولی که به بهترین وجه ممکن قابلیتای این سیستم عامل رو به تصویر بکشه و مثلا پیکسل واچ نام داشته باشه. از سویی این گجت هم اینکه می تونه به دنبال جذب مشتریان اپل واچ باشه که بر خلاف انتشار گزارشات جور واجور در مورد موفقیت اون نتونسته اونطور که باید کاربران رو به خود جذب کنه (همونطور که میدونید اپل از ارائه آمار و ارقام دقیق در مورد اندازه فروش این محصول دوری کرده).

با در نظر داشتن همین موضوع، تازگیا شایعه هایی منتشر شده مبنی بر اینکه گوگل همزمان با عرضه رسمی Android Wear 2.0 دو ساعت هوشمند مخصوص خود رو معرفی می کنه اما این برنامه ها هنوزم تایید نشده ان.

در هر صورت اگه قرار باشه Android Wear به موفقیت برسه لازمه که شرکت مورد بحث آستین هاش رو بالا بزنه و واسه نمایش همه قابلیتای سیستم عامل پوشیدنی خود بهترین محصول رو ارائه کنه.

۲- سخت افزار مبتکرانه تری رو واسه ساعتای هوشمند بسازه

اگه بخوایم به زبون ساده بگیم، بزرگترین دلیل شکست اسمارت واچا در جذب مشتریان اینه که افراد احتیاجی به به کار گیری این دستگاه ها نمی بینن. مردم تلفنای همراهشون رو در اختیار دارن که توانایی هاشون در پایین ترین سطح هم بیشتر از ساعتای هوشمنده. با در نظر گرفتن این موضوع، سوالی که مطرح می شه اون هستش که به چه دلیل مردم باید صدها دلار پول شون رو واسه بستن یه گجت زاید روی دست خود کنن در حالی که احتیاجی هم به اون ندارن.

پس روشنه که گوگل و شرکای سخت افزاری اش باید با هم همکاری کرده و قابلیتای تازه ای رو واسه این اجناس ارائه بدن که مشتریان رو به سمت خود جلب می کنن. واسه نمونه عمر بیشتر باتری می تونه یکی از این گزینه ها باشه و ارائه پشتیبانی بیسیم در این اجناس هم می تونه قدم دیگری بخاطر این باشه.

این روزا که محبوبیت هدفونای بلوتوثی بیشتر و بیشتر می شه، شک نداشته باشین میشه اسمارت واچایی تولید کرد که می تونن بی نیاز از تلفنای همراه، تماسای تلفنی و حتی متنی رو دریافت کنن و از این روش جذابیت خود رو در نظر مشتریان بهتر کنن.

به غیر از این موضوع، ساعتای هوشمند هم اینکه باید قابلیتایی رو ارائه بدن که اسمارت فونا قادر به انجامشون نیستن. این ویژگیا هم مواردی مثل امکانات بهتر واسه پایش سلامت رو شامل می شه که مثلا در صورت پایین اومدن قند خون هشدارهای لازم رو به فرد میدن یا مثلا اگه تجربه مسائلی جدی تر مثل حمله قلبی رو پشت سرگذاشتید، باخبرتان می کنن.

علاوه بر این، بهتر اون هستش که اسمارت واچای بیشتری در برابر آب و گرد و غبار مقاوم گردند. افراد زیادی هستن که تمایل دارن به ماجراجویی در شرایط نامساعد آب و هوایی بپردازند و اگه اسمارت واچی وجود داشته باشه که به اونا کمک کنه موقعیت دقیق خود رو بی اینکه ترس از خراب شدنشون وجود داشته باشه مشخص کنن، اون وقت کمک بزرگی به اونا می شه.

بقیه حتی ممکنه بخوان با ساعت هوشمند خود شنا کنن و در نتیجه شاید بد نباشه نسلای آینده این اجناس قابلیتی داشته باشن که در زیر آب هم بشه اونا رو استفاده کرد.

البته بر خلاف رکودی که الان گریبان گیر بازار ساعتای هوشمند شده، بعید به نظر می رسه این اجناس به زودی از بازار حذف شن. از طرفی اگه هم قرار بود خیلی از این قابلیتا به اسمارت واچای براساس پلتفرم پوشیدنی اندروید بیان اون وقت فقط می تونستن اموری رو به انجام برسانند که در شرایط عادی به وسیله اسمارت فونا انجام می گیرن.

۳- نرم افزار و اپلیکیشنای بهتری رو واسه ساعتای هوشمند جفت و جور کنه

انتظار کاربران با دریافت هر بروزرسانی نرم افزاری اینه که به امکانات بهتری از یه پلتفرم دست پیدا کنن و طبیعیه که گوگل هم با در نظر داشتن همین موضوع در تلاشه تا Android Wear 2.0 رو با قابلیتایی به مراتب بیشتر از نسخه قبلی اش عرضه کنه و بخاطر این اعلام گردیده که این نسخه امکان دانلود و نصب اپلیکیشنا روی ساعتای هوشمند رو بدون نیاز به موبایل جفت و جور می آورد. با این همه روشنه که باید واسه جذب پیشرفت دهندگان و مشتریان بیشتر تلاشای بیشتری در این مورد صورت بگیره.

گوگل و شرکایش باید با همکاری همدیگه قابلیتایی رو ارائه کنن که به جذب هرچه بیشتری کاربران کمک می کنن

ارائه اپلیکیشنایی که فقط با یه اشاره راه اندازی و اجرا شن می تونه گامی موثر در همین زمینه باشه. همونطور که تایید می کنین، در ساعتای هوشمند به خاطر نمایشگرهای بسیار کوچیکی که این دستگاه ها دارن نمیشه با منوهای زیاد و پیچیده کار کرد. پس اگه بشه فقط با یک یا چند اشاره محدود روی نمایشگر، با اپلیکیشنای این دستگاه ها کار کرد بسیار خوب میشه.

الان شایعات زیادی شنیده می شه مبنی بر اینکه گوگل تلاش داره یه جور توانایی اشاره-و-پرداخت رو به Android wear بیاره که شک نداشته باشین این اقدام تعداد بیشتری از کاربران رو به این اکوسیستم جذب انجام میده.

علاوه براین، پیش بینی شده که نرم افزارها و قابلیتای بیشتری در مورد تناسب اندام و سلامت به جدیدترین نسخه از این پلتفرم اضافه شه که هر نوع فعالیتی رو از دوچرخه سواری، گردشگری، صخره نوردی و حتی ورزشایی مثل اسنوبرد رو در بر میگیره.

شک نداشته باشین اپلیکیشنای شخص سوم زیادی وجود دارن که این امکانات رو ارائه میدن اما میدونیم که پلتفرم پوشیدنی اندروید به خودی خود اینجور امکاناتی نداره.

این وسط هم هستن آدمایی که از اسمارت فون هاشون واسه پایش منازل خود یا حتی باز کردن و بستن قفلای هوشمند بهره می گیرن. با این همه، اسمارت فونا معمولا بیشتر از اندازه ای که باید حجیم هستن که بشه واسه این مقاصد از اونا بهره جست. با در نظر گرفتن همین کمبود انتظار میره که در آینده اپلیکیشنای کنترل از راه دور بیشتری به این پلتفرم اضافه شه که اموری مثل باز کردن در خونه، روشن کردن لامپا و به کار گیری قهوه ساز رو ممکن می کنن.

این ساعتای هوشمند هم اینکه واسه اونایی به درد بخور واقع می شن که نتنها میخوان وضعیت سلامتی شون رو پایش کنن بلکه میخوان مجله ای خودکار از کلیه فعالیتای روزانه شون رو در اختیار داشته باشن. واسه این نیاز هم پیشرفت دهندگان می تونن نرم افزارهایی رو بنویسن که به کاربر امکان میده از زندگی خود تصویر و دیتا دریافت کنن (مثلا رفتن به سر کار یا صرف زمان با اعضای خونواده) و در آخر اون اطلاعات روی یه جور سرویس کلاود آپلود می شن تا فرد توضیح حال دقیقی از فعایت هاش داشته باشه.

امکان دادن به شرکای سخت افزاری واسه اینکه پوسته های نرم افزاری خود رو واسه Android Wear بسازن هم می تونه کمک بزرگی باشه. شاید بهتر باشه گوگل به تولیدکنندگان سخت افزار و نرم افزار اجازه بده که رابط کاربری اختصاصی خود رو واسه دستگاه های براساس Android Wear بسازن.

البته اینکه به چه دلیل گوگل تمایل داره اینترفیس پایدارتر و کامل تری رو در همه این دستگاه ها داشته باشه، به طور کامل قابل درکه اما تردیدی وجود نداره که نرم افزار ارائه شده از طرف اون ابدا یه تجربه منحصر بفرد رو ارائه نمی کنه.

پس اگه غول جستجو راه رو واسه ارائه نوآوریای نرم افزاری بیشتر واسه پیشرفت دهندگان بگشاید، اون وقت شک نداشته باشین می تونه کاربران بیشتری رو به این اجناس جذب کنه. اینطوری میدون هم واسه شرکتای سازنده سخت افزار باز می شه تا به ارائه نوآوریای تازه بپردازند.

نتیجه گیری

بر خلاف همه مشکلاتی که گفتیم، ساعتای هوشمند هنوزم ابزارهایی عملی با قابلیتای فراوون هستن، با این همه، کمتر پیش میاد که کاربران تشویق شن درست مانند تلفنای هوشمند به خرید این اجناس هم فکر کنن.

این وسط اما، گوگل شانس بالایی واسه کنار زدن مانع میان مشتری و پلتفرم پوشیدنی اش داره. قبلا انتظار می رفت که این شرکت نسخه دوم از سیستم عامل یاد شده رو تا آخر سال ۲۰۱۶ میلادی منتشر کنه، اما همین چند وقت پیش خبر رسید که عرضه این بروزرسانی تا سه ماهه اول سال ۲۰۱۷ میلادی به تعویق می افته.

در هر صورت، اگه این شرکت تغییراتی رو در روش هدف دار خود اعمال کنه و در کنار شرکای سخت افزاری اش اقدام به تولید ساعتای هوشمند کنه، اون وقت نتنها موفقیت سیستم عامل نامبرده رو تضمین می کنه بلکه در آخر به یه پیشرو در بازار نرم افزارهای پوشیدنی بدل می شه.