فرزند دختر یا پسر؟

محبوبه هنوز نتونسته پدرش رو راضی کنه که باید پول توجیبی برابری با داداش کوچیک تر از خودش داشته باشه. هربار که درباره این موضوع با پدرش صحبت می کنه تنها یه جواب می شنود؛ « اون پسره، فرق می کنه، خرجش بیشتره، تو چه خرجی داری! »

محبوبه با این همه تلاش هنوز بعد از ۲۴ سال نتونسته احترامی که باید به عنوان بچه اول خونواده داشته باشه، به دست بیاره و حتی بر عکس، اون باید به برادرش احترام بزاره. تنها دلیلش هم اینه که اون دختره و برادرش پسر!

شاید خیلی از دختران سرزمین ما، بارها این جمله رو از زبون دور و بری ها شنیده ان که دختر مال مردمه، دختر امانته و مال خونواده شوهره، اما پسر عصای دست زمان پیریه، تکیه گاه والدینه و پای تابوت رو می گیرد.

این صحبت ها هر چند کمی قدیمی شده، اما از بین نرفته است. هنوزم در بعضی خونواده ها فرق زیادی میان فرزندان دختر و پسر می گذارن.

اگه از زوجی که در آستانه فرزنددار شدن باشن، سوال کنین دختر یا پسر؟ با کمی تعارف می می گن فقط سالم باشه یا فرقی نمی کنه، اما بسیاری هنوز پسر رو به دختر بهتر می دونن.

نه تنها مادران بلکه خیلی از پدران هم خواهان بچه پسر هستن. برتری پسر نسبت به دختر در بسیاری موارد ریشه در سنت های قدیمی و قدیمی خونواده ها داره که ناخودآگاه تا امروز بر تصور ما نسبت به دختران و طرز رفتارمون با اونا اثر میذاره.

میان دختر و پسر از نظر خلقت فرق های بسیاری هست، اما این دلیل باعث نمی شه بین اونا بی عدالتی گذاشت.

در خونواده هایی که میان دختر و پسر فرق می گذارن، نسبت به توانایی های متفاوت این دو جنس آگاهی کمی هست. در حالی که در هر زمینه ای که پسر برتر باشه دختر هم توانایی هایی داره که این جای خالی رو پر می کنه.

هم اینکه اگه شناخت والدین نسبت به توانایی های دو جنس کامل باشه در هیچ خونواده ای دیگه تماشاگر بی عدالتی نخوایم بود.

پسر، عصای دست دوران پیری

در بعضی خونواده های سنتی یکی از مهم ترین علل پسردوستی حفظ نام خانوادگیه. به نظر اونا بچه پسره که نام خانوادگی رو زنده نگه می داره و نسل شون رو ادامه می دهد.

پسردوستی فقط در ایران قدیم عادی نبوده. این بی عدالتی ها در خیلی از قومیت ها و کشورها دیده می شه. براساس آمار موجود، در قاره آفریقا و آسیا دختران زودتر از پسران از شیر مادر گرفته می شن. هم اینکه دختران نسبت به پسران در حالت خیلی بد تری به مراکز درمانی آورده می شن.

اعتماد به نفس گم می شه

وقتی بین فرزندان یه خونواده بی عدالتی صورت می گیرد، مثل اینه که پدر و مادر غیرمستقیم به فرزندشون می می گن توانایی ها و توانایی هایی در برادرت هست که در تو نیس. در نتیجه بچه مورد بی عدالتی از همون سال های ابتدایی زندگی می دونه که کامل نیس و حتما مشکل هایی در وجود اونه که شایسته فرق گذاشتن پدر و مادرش می شه. این کودکان دچار کمبود اعتماد به نفس، نگرانی و احساس شکست و ناامنی می شن که کینه و نفرت از برادران نتیجه اون هستش.

بعضی وقتا، این بی عدالتی ها علاوه بر مشکلات روحی و روانی که واسه فرد به وجود می آورد باعث پستی هم می شه. خیلی از این دختران درونگرا می شن، طوری که حتی مشکل شون رو با مادرشون هم در میان نمی گذارن.

حسادت، نتیجه تبعیضه

از مهم ترین عکس العمل هایی که بچه مورد بی عدالتی واقع شده از خود نشون می دهد، حسادت اون نسبت به دیگر فرزندانه. در این گونه مواقع حس انتقام جویی در بچه شعله ور می شه و ممکنه آبجی و داداش رابطه خوبی حتی در دوران بزرگسالی نداشته باشن.

از عکس العمل های اولیه این فرزندان پرخاشگریه. کودکی که مورد بی عدالتی قرار می گیرد از همون ماه های اولیه شرایط محیطش رو می فهمد و از همون دوران کودکی شروع به خشونت می کنه. گاه خشونت به صورت فعال دیده می شه، مانند دعوا کردن با بقیه، اما در بعضی مواقع این خشونت به صورت غیرفعال بروز می کنه. به عنوان مثال، فرد در ظاهر، آدم عصبی و بد اخلاقی نیس، اما ممکنه در رفتارش با بقیه تاثیر بزاره و اطرافیانش رو به شکل دیگری اذیت کنه، مثلا فرد بدقولی شه.

مشکلات جنسیتی در ازدواج

یکی دیگه از اثرات مهم بی عدالتی میان فرزندان رو مشکلات جنسیتیه. کودک به دلیل بی عدالتی از جنسیت خود متنفر می شه، این گونه افراد در دوره بزرگسالی دچار مشکلات جنسیتی می شن.

به خاطر همین تنها و گوشه گیر می شن. همین موضوع باعث می شه در آینده مشکل ایجاد رابطه با بچه و همسرشون داشته باشن. دخترائی که به دلیل جنسیت شون شرایط سختی دارن، وقتی ازدواج می کنن از زن بودن خود راضی نیستن و در روابط زناشویی خود به مشکل برمی خورند.

این افراد دلشون می خواهد مردونه برخورد کنن، چون شناخت درستی از جایگاه خود ندارن. این زنان دائم اعتراض می کنن.

هم اینکه تجربه نشون داده توجه زیادتر از اندازه به یه جنس موجب وابستگی شدید به والدین می شه. به گونه ای که استعدادهای فرد شکوفا نمی شه و توانایی اداره زندگی در آینده رو نداره.

دختران هم می تونن عصای زمان پیری باشن

به هر حال، علاقه به یه جنسیت خاص در همه هست؛ بعضی پسردوست هستن و عده ای هم خواهان دختر. هیچ کدوم از جنسیت ها بر دیگری برتری نداره.

در خیلی از خونواده هایی که پسر ندارن، می بینیم با در نظر گرفتن پیشرفت دختران در جامعه اونا هم تونسته ان کمک حال پدر و مادر باشن و عصای دستشون در زمان پیری شن.

هرچه خونواده ها به سمت مدرن شدن پیش می روند، توجه زیادتر از اندازه به یه جنس کاهش می یابد. همین موضوع، پسردوستی و پسرسالاری رو به فرزندسالاری تبدیل می کنه.

چیجوری با فرزندان خود رفتار کنیم؟

اشتباهات مالی خونواده های ایرونی

سلامت نیوز