فرسودگی شغلی چیست و چگونه از آن دوری کنیم؟

کار زیادتر از اندازه میتونه به فرسودگی شغلی منجر شه که عواقب بسیار بدی داره.

به گزارش آلامتو به نقل از زومیت؛ فرسودگی شغلی مجموعه ای از خستگی عاطفی، خستگی فیزیکی و خستگی شناختی است و از استرس طولانی مدت و حل نشده ی کار ناشی می شه. این مشکل خودشو با نشونه هایی مثل افسردگی، بی خوابی، خلق وخوی پایین، دل زدگی و بعضی وقتا تحریک پذیری نشون می دهد.

فرسودگی شغلی، مثل مشت کوبیدن به دیواره؛ حسی که کارآفرینان به خوبی اون رو می شناسن.

فرسودگی ممکنه در آخر یه روز یا یه هفته ی کاری یا حتی فقط پس از چند ساعت کار، خودشو نشون بده. فرسودگی حتماً به دنبال یه اتفاق فاجعه آمیز حاصل نمی شه، بلکه بعضی وقتا در لحظاتی کوتاه رخ می دهد.

سؤالی که مطرح می شه اینه که دلیل اصلی به وجود اومدن این حس چیه؟ به چه دلیل یهو حس می کنیم که دیگه نمی خواهیم هیچ کاری انجام بدیم (حتی اگه به اون نیاز داشته باشیم).

فرسودگی شغلی

فرسودگی به وجود اومده بوسیله از دست دادن ورودیه

نیکولاس کول، مشاور کسب وکار عقیده داره که اگه به خودتون نگاه کنین، متوجه می شید که گذار بین فعالیت های جور واجور و متوالی، بیشتر از هر عامل دیگری باعث خستگی و دل زدگی از کار می شه. اون می گوید:

هر فعالیتی به تنهایی باعث خستگی و کاهش انگیزه نمی شه. به طور کاملً برعکس، هر فعالیت وقتی که درست به جریان می افتد، احساس خوبی در آدم به وجود می آورد. شما می دونین که روی چی متمرکز هستین و واسه حفظ تمرکزتون در بلندمدت با مشکلی مواجه نمی شید.

ولی خستگی وقتی به سراغ شما میاد که انجام یه فعالیت رو متوقف می کنین، فقط به خاطر این که می خواهید کار دیگری رو شروع کنین (یا پیگیری کنین). درواقع هیچ گذار آهسته ای در کار نیس.

فرسودگی کاری

اگه می خواهید هیچوقت به فرسودگی دچار نشید، فقط به یه عادت خاص نیاز دارین

فعالیت های خروجی رو به کمک چند لحظه ی کوتاه از ورودی ها، از هم جدا کنین.

بعد از یه جلسه ی ملاقات با مشتری، با خودتون خلوت کنین و کمی تأمل کنین.

پس ازاینکه از صبح تا ظهر کارکردید، بدون بررسی گوشی خود ناهار بخورین.

وقتی که لحظات خروجی رو به وسیله ی لحظه های کوچیک ورودی از هم جدا می کنین، کم وقتی واسه بازیابی خودتون به دست می بیارید.

فرسودگی کاری

ولی بیشتر مردم عادت دارن بدون این دست اون دست کردن پس از یه فعالیت، فعالیت بعدی رو شروع کنن؛ تا وقتی که بازدهی اون ها به طور کاملً به صفر برسه. به عنوان مثال کارآفرینان، ۹۰ درصد از روز خود رو به کارایی اختصاص میدن که بازدهی خارجی دارن. اون ها با تلفن حرف می زنند، بعد چندین ایمیل ارسال می کنن، بعد تو یه جلسه ی کاری حضور می پیدا کنن، پس ازآن دوباره سراغ کار می روند و با اتمام یه وظیفه، به کار بعدی مشغول می شن. بعد به وضعیت غذای کارکنان رسیدگی می کنن، بعد دوباره ایمیل ها رو چک می کنن.

جریان همینطوری ادامه داره. اون ها بین فعالیت های متوالی، حتی واسه چند دقیقه به خودشون فرصت تأمل و تفکر نمی بدن.

ورودی کجاس؟

این عادت ساده ترین و درعین حال مؤثرترین اقدام شما هستش: گذار متمرکز روی ورودی ها؛ یعنی همه ی روز از یه فعالیت به فعالیت دیگه نرید. همه ی وقتتون رو واسه فعالیت هایی که بازدهی تولیدی دارن نگذرانید. شما باید ناهار بخورین. این طور نیس؟ اگه هیچوقت نخوابید چه اتفاقی رخ می دهد؟

همین اصول رو به بهره وری اضافه کنین. دیگه هیچوقت احساس فرسودگی دارید.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

چیجوری با انگیزه کار کنیم؟

خستگی زومیت چیه