۱۲۰ ساعت کار در هفته چه خطراتی را به لحاظ مدیریتی و سلامتی در پی دارد

هفته گذشته ایلان ماسک مصاحبه ای با نشریه نیویورک تایمز انجام داد و در جریان اون به بازگویی خاطراتش در ۱۵ سال گذشته پرداخت؛ اون از سختیا و شیرینیای کارش گفت و اعلام کرد که واسه یه مدت، ۱۲۰ ساعت در هفته کار می کرده.

این رقم بیشتر از سه برابر ۳۴.۵ ساعت کاریه که شهروندان بریتانیایی طبق قوانین کشورشون باید در هفته کار کنن. ماسک در صحبت هاش گفت:

زمانایی پیش می اومد که من واسه سه یا چهار روز کارخانه رو ترک نمی کردم و اصلا پایم رو از اونجا بیرون نمی گذاشتم. این موضوع باعث شده بود که حتی از دیدن بچه ام هم محروم شوم و دوستانم رو هم نتونم ببینم.

اما سیلیکون ولی به خاطر بها دادن به کار زیاد مدتیه که مورد انتقاد شدید قرار داره. شخص ماسک هم بعد از گذشت یه مدت تشخیص داده که زندگی اش از کار ارزشمندتره. اون اعلام کرد که بیشتر روزای تولدش رو سر کار بوده و از سال ۲۰۰۱ تا به الان یه تعطیلات درست و حسابی نداشته.

این نخبه کارآفرین در بخشایی از صبحت هاش به مشکلاتی اشاره میکنه که واسه خوابیدن داشته:

یا باید بیدار می ماندم یا باید قرص خواب آور مصرف می کردم.

ماسک به عنوان مدیرعامل دو شرکت مطرح روشی سخت گیرانه رو واسه انجام امور مدیریتی روزانه اش دنبال می کنه. قبلا نشریه Inc گزارش داد که اون بیشتر تلفن هاش رو جواب نمی ده و از اینکه درگیر دریافت و فرستادن ایمیل شه شدیدا دوری می کنه. اون کل روز خود رو به بازه های وقتی پنج دقیقه ای تقسیم می کنه و تلاش می کنه تا در هر بازه کاری رو به انجام برسونه.

خطرات کار زیاد واسه سلامت

کار دوبرابر همیشه با خطرات زیادی روبرو بوده. مرکز کنترل و پیشگیری از مریضی بریتانیا هم در همین رابطه امراض زیادی رو به کار دوبرابر نسبت داده که از اون جمله میشه به بیماریای قلبی، خودکشی و حتی سرطان اشاره کرد.

با این حال این تمایل به کار زیاد فقط در انحصار آمریکاییا نیس. مرگ و میر به وجود اومده به وسیله کار همین حالا یکی از مشکلات کلی جامعه ژاپن حساب می شه. این پدیده که در سرزمین آفتاب تابان کاروشی میگن در سال ۲۰۱۷ میلادی جون زن جوونی رو که ۱۵۰ ساعت کار کرده بود گرفت. همین مشکل گسترده باعث شد که دولت ژاپن گامایی رو واسه حفاظت از شهروندانش در مقابل نتیجه های کار زیاد برداره.

کار زیاد، یه دام مدیریتی

برگردیم به ماسک. اونطور که گفته شده هیچیک از این نتیجه های احتمالی باعث نشده که ماسک از مسئولیت هاش شونِه خالی کنه و حتی خودش گفته که اصلا قصد انصراف از پست هاش رو نداره.

اما این دوری از تفویض اختیار به بقیه و استخدام مدیران میانی در شرکتا مشکلیه که بیشتر کارآفرینان به اون دچارند حال اینکه این کار کلیدیه. در واقع کارشناسان فکر می کنن که مدیران باید ذهن هاشون رو واسه اتخاد تصمیمات سطح بالا و هدف دار آزاد نگه دارن و مسئولیتای کم اهمیت تر رو به بقیه واگذار کنن.

بیشتر آدما غرق در تصمیمات نه خیلی مهم زندگی شون هستن اما کارشناسان باور دارن که آدم باید زمان صرف شده واسه این موضوعات رو (از اونجا که نقش خیلی مهمی در تحقق اهداف والایشان ندارن) به کمترین حد ممکن اندازه ممکن برسونه.

وقتی ماسک میگه فعلا قصد رها کردن مسئولیت هاش رو نداره یعنی از نظرش هیچیکس بهتر از اون کارش رو انجام نمی ده. حال اینکه کارشناسان فکر می کنن سوال این نیس که کی کار رو بهتر از دیگری انجام میده بلکه سوال اینجاس:

شما به عنوان موسس تنها فردی هستین که می تونین اون کار رو انجام بدین؟

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *